mar 02
adminkonkurencja, rośnie napięcie
I ja jestem ich ojcem? – zapytał siebie niemo Boone. Nie – odpowiedziało jego wnętrze. – Ja tego nie zrobiłem. Dwie rzeczy powstrzymywały go przed głośnym zaprzeczeniem. Po pierwsze wiedział, że Decker nie narażałby na niebezpieczeństwo zakłócenia równowagi psychicznej pacjenta, gdyby nie miał ku temu poważnych powodów. Po drugie – zaprzeczenie było bezwartościowe, skoro obaj wiedzieli, jak łatwo umysł Boone’a oszukiwał sam siebie w przeszłości. Jeśli był odpowiedzialny za te okropności, nie mógł mieć pewności, że o tym wie.
Milczał zatem, nie ośmielając się podnieść wzroku na Deckera ze strachu, że zobaczy Opokę roztrzaskaną.
- Następne? – zaproponował Decker. More
mar 02
adminpozory mylą, rośnie napięcie
Decker lekko potrząsnął głową. Umysł miał godny podziwu, lecz w niewielkim stopniu uzewnętrzniały to jego ściśnięte rysy, może poza oczami, które w tej chwili nie patrzyły na pacjenta, a na stół między nimi.
- Zacząłeś mówić podczas naszych sesji – ciągnął Decker – o zbrodniach, które, twoim zdaniem, popełniłeś. Pamiętasz coś z tego?
- Wie pan, że nie.
Transy, w jakie wprawiał go Decker, były na to zbyt głębokie.
- Pamiętam tylko wtedy, gdy puszcza pan taśmy z sesji. More
mar 02
adminfora internetowe, jakoś a nie ilość, konkurencja, miasto, pozory mylą, rośnie napięcie
Spośród wszystkich pochopnych, nocnych obietnic dawanych w imię miłości, żadna – jak to wiedział teraz Boone – nie daje takiej gwarancji złamania, jak: Nigdy de nie opuszczę.
Jeśli czas nie zabierze ci czegoś sprzed nosa, reszty dokonają okoliczności. Bezcelowe jest mieć nadzieję na coś innego: bezcelowe marzenie, że w gruncie rzeczy świat chce dla ciebie dobrze. Wszystko, co ma jakąś wartość, wszystko, czego kurczowo się trzymasz, by nie zwariować, zgnije lub zostanie zabrane w ostatecznym rozrachunku, a pod tobą rozstąpi się otchłań, tak jak teraz pod Boone’em, i nagle, bez wyjaśnienia – przepadłeś! – Idź do diabła – albo gorzej: – zostańmy przyjaciółmi – i tyle. More
RSS